📖 #تفسیر_دعای_عهد ؛ قسمت ۱۰
خداشناسی
■ وَ رَبَّ الْکرْسِیِّ الرَّفیعِ؛ ای پروردگار کرسی بلندمرتبه.
■ کرسی کنایه از قدرت، سلطه، تدبیر، هدایت و اداره کامل جهان است. در زبان فارسی هم، بر تخت نشاندن یا بر تخت نشستن، یعنی بر اوضاع مسلّط شدن و قدرت و حکومت را به دست گرفتن است.
■ البته ممکن است «عرش»، کنایه از جهان ماورای ماده و «کرسی» کنایه از جهان مادّه باشد؛ چنانکه در آیةالکرسی می‌خوانیم: «وَسِعَ کرْسِیُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ».
■ امام صادق علیه‌السلام کرسی را علم خداوند معرفی می‌کنند و در حدیث دیگری از قول پیامبر (ص) می‌فرماید:
کرسی، نام جهانی بس وسیع است، تا آنجا که آسمان‌ها و زمین نسبت به آن، چون حلقه انگشتری است.
■ در مجموع، روایات درباره کرسی، مختلف است و همان طوری که امام صادق علیه السلام درحدیثی بیان فرموده، این مسئله، ازعلومی است که به جز خدا کسی آن را نمی‌داند.
📖 برگرفته از کتاب؛ زندگی مهدوی در سایه دعای عهد
#اللّٰهُمَ‌عَجِل‌لِوَلیکَ‌الفَرَج
